Bunların hiçbiri bilim değil. Hepsi haftanın kendisi.
Bir editörün haftasındaki zor iş karar değildir. Zor olan, üçüncü hakemin hiç yanıt vermediğini, ikincisinin
on beş gün geciktiğini ve aynı kişinin yan dergide zaten hakemlik yaptığını hatırlamaktır. Düzenleyicinin
haftası da aynı biçimdedir: kim ödedi, kim programda, kim gerçekten kapıdan girdi, kim hâlâ sertifikasını
bekliyor.
İkisi de defter işidir. İkisi de bugün bir tabloda, bir e-posta kutusunda ve birinin hafızasında yürür —
ve ikisi de aynı sessiz biçimde aksar: kimsenin bakmadığı bir satırda.